Robin de Puy, Portret van Keetje Mans voor het project Bitches Brew, 2025. © Bonnefanten
Dingen zijn niet altijd wat ze lijken. Dat bewijst Keetje Mans in haar solotentoonstelling Shimmer of Bliss, die onderdeel is van Bitches Brew.
Keetje Mans (1979, Amsterdam) maakt schilderijen, tekeningen, installaties, objecten en textielkunst. Ze studeerde aan de Academie voor Beeldende Kunsten in Maastricht (1999-2004) en was resident aan de Jan van Eyck Academie (2013-2014). Maar de inspiratie voor haar werk begon waarschijnlijk al eerder, tijdens de reizen naar Costa Rica en Curaçao die ze tijdens haar jeugd maakte.
Keetje Mans, In This Ungodly Hour, 2025, olieverf op linnen, 240x220 cm. Courtesy de kunstenaar. Foto Bert Janssen
Keetje Mans: Shimmer of Bliss
Met Shimmer of Bliss zoekt Mans tijdens het schilderen naar een klein, helder moment dat voelt als een sprong in het onbekende. In haar werk komen de echte wereld en fantasie samen. Haar doeken zijn gevuld met zachte kleuren, vervreemdende buitentaferelen, mensen in groepen en herkenbare huiselijke situaties. In eerste instantie lijken haar werelden licht en dromerig, maar tegelijkertijd juist donker, eigenzinnig en rebels. Elke penseelstreek nodigt je uit om verder te kijken en neemt je aan de hand, mee haar fantasiewereld in.
Mans schildert direct op het doek, zonder eerst een schets te maken. Tijdens haar maakproces zoekt ze een gevoel dat ze zelf beschrijft als ‘een sprong zonder landing’. Als ze dat gevoel heeft, zoekt ze naar ‘shimmers’. Dat zijn kleine flinsteringen, korte momenten van geluk die ze gebruikt om haar werk te maken. De ‘shimmers’ komen in al haar werk terug als herkenbare vormen. De werken in de tentoonstelling Shimmer of Bliss zijn bijna allemaal nieuw.
Balanceren tussen fantasie en werkelijkheid
In de schilderijen van Mans komen de echte wereld en fantasie samen. Er schuilt mysterie in de situaties op het doek. Groepen mensen die met elkaar verstrengeld zijn, buitentaferelen waarin planten lijken te leven of huiselijke omgevingen waarin vreemde dingen gebeuren. In eerste instantie lijkt Mans’ werk licht en dromerig. Maar wie anders kijkt ziet het donkere, eigenzinnige en rebelse karakter van haar werk.
Natuur, interieurs en patronen
Wie de werken van Mans bekijkt, ziet dat natuur, interieurs en patronen steeds terugkomen. Al op jonge leeftijd reisde ze samen met haar ouders voor langere tijd naar Costa Rica en Curaçao. De patroonrijke, kleurrijke volkskunst en de vrije manier van leven (veelal buiten) maakten indruk op haar. De laatste jaren laat ze zich vooral inspireren door haar leven nu: het leven in een middenklasse gezin in het Westen. Vol privileges, beperkingen en dicht bij de natuur.
Het werk van Mans werd bekroond met de Hermine van Bers Beeldende Kunstprijs (2011) en de Koninklijke Prijs voor Vrije Schilderkunst (2012). Ook maakt haar werk deel uit tentoonstellingen in onder andere Museum More, Museum Jan Cunen, Framer Framed, SCHUNCK en Bonnefanten.
