melanie bonajo: Thank you for hurting me, I really needed that

Thank you for hurting me, I really needed that

Deze fotoserie begon in 2005 en gaat over verbinding en eenzaamheid. De kunstenaar fotografeerde zich jarenlang iedere keer wanneer hen zich verdrietig of gekwetst voelde. Dit zijn geen vrolijke of verleidelijke selfies. bonajo laat een glimp zien van de harde realiteit en het echte lichaam. Rode vlekken, droge lippen, betraande ogen: het is niet het traditionele schoonheidsplaatje.

Verdriet vastgelegd

Door het verdriet steeds vast te leggen, laat hen ook zien dat het een normale emotie is. Hun gezicht is niet lelijk. Het verdriet mag er zijn, en even huilen helpt je om je beter te voelen. Hierdoor krijgt de titel een dubbele betekenis. Hij is niet alleen cynisch. Misschien had de kunstenaar het echt wel nodig om even goed uit te huilen, en bedankt daar oprecht voor.